Dag 2

Dag twee van ons verblijf in Roemenië.

Vanmorgen SDG in de kamer: 7 uur prime time ging de wekker.

Gewassen, geschoren en gestreken zaten we om half acht bij een heerlijk temperatuurtje van 22 graden en met een opkomend zonnetje aan het ontbijt.

Eitjes koken in de juspan en sterke koffie uit een apparaat. Na een verrukkelijk ontbijt kunnen we er weer tegenaan deze dag[e-1f4aa]..

Na een kwartiertje rijden vanaf ons “resort “ kwamen we aan in de romawijk.

Na een hartelijk ontvangst van Alice en Ton was het tijd om kennis te maken met Kassandra (de vrouw waarvoor we een huisje gaan bouwen)

Omdat het zand met een Roemeens half uurtje geleverd zou worden, hadden we tijd om de wijk even in te lopen. We werden met open armen ontvangen en iedereen was laaiend enthousiast.

Ook zijn we even wezen buurten bij onze vorige project: het huisje van Sonita en de kinderen.

Armoe , armoe en nog eens armoe. Maar Sonita was blij verrast om ons weer te ontmoeten, en we hebben het huisje van binnen bekeken met de groep.

Nadat er zand op de bouwplaats was gebracht , zijn we gestart met het bouwen van het huisje voor Kassandra.En ver dat we zijn gekomen!!

Ondertussen werden er boodschappen gehaald : 4 winkelwagens vol om 17 monden de komende dagen te voeden. We hadden heel wat bekijks. De meiden en Iemke gingen kinderwerk doen op de boerderij van Stichting Aria, samen met Alice. Staphorster stipwerk op een doosje, een parel maken van kralen en een bedeltje en ze zongen een lied wat we morgen proberen te zingen in de kerk. De bouwvakkers zijn ook nog naar de boerderij geweest voor een lunch en alles er om heen. Uiteindelijk was het zo weer 5 uur, waren er 5 lagen opgemetseld van een huisje van 7 x 4 mtr.

Toen was het tijd om afscheid te nemen van de mensen/kinderen, volgde een tripje naar ons "resort" achter een trouwstoet aan.

Om zes uur waren we terug op ons verblijf. Snel douchen en aankleden want om half 7 stond het avondeten klaar, echter kwam er een rare wending: het eten was er om kwart over 8. De hele groep overstuur.

Na een verrukkelijk soepje en een culinair regionaal Roemeens gerecht werd het tijd om elkaar wat beter te leren kennen. Na wat diepgaande gesprekken was het zo 12 uur.

Als begeleiders zijn we echt trots op de jongens en meiden.

Tijd om te gaan slapen. Tot morgen!!!